Dertlerin Üst Üste Gelmesi

Ruhum çok çabuk sıkılıyor. Göğüs kafesimdeki ağırlık gitmeden üzerine yeni ağırlıklar geliyor. Nefes aldıkça daha çok etkisini gösteriyor. Bir derdime bitti diyemeden bir başka dert uç uca ekleniyor bir ip gibi. Defalarca tur atıyor boğazıma düğümlenirken. Dua edemiyorum ya da ettiğim duanın yeterli gelmediğine kanaat getiriyorum. Bir yerlerde hata var. Dünyada yaşamak başlı başına bir dert iken insanların da önünüze getirip koyduğu engeller, bize doğrultulan lanet olası ego silahlarıyla göğsümüze saplanan kibir mermileri de eklenince ızdıraba el sallıyoruz.

İnsanları memnun edebilecek bir düzen kurulmuyor. En temiz sandığımız o yeni açılan beyaz sayfaların bile kararması bir lahzadan uzun sürmüyor. Geri kalanı küfürlerle bezemek ise hiç zor değil. Aslında bir çok kez de “ne günah işledim” diye düşünmekle vakit harcıyoruz. Biliyoruz ki bazı günahlarımızın kefaretini böyle dert sahibi olarak dünyada ödüyoruz. Bu bir şükür meselesidir aslına bakarsak. Bu dünyada çile çekiyorsak muhakkak öbür tarafta bunun ferahlığını da yaşayacağız.

İnşirah Suresi geliyor dertlenince aklıma hemen ardından da Asr Suresi belki de bir sabır isteği. Tüm bu dertleri idrak ve buna göstermemiz gereken sabrı böyle talep ediyoruz. Her sıkıntıdan sonra bir ferahlık vardır. Ve sabrı tavsiye edenler zararda değildir. Yalnızız ve sabrı da kendimize biz tavsiye ediyoruz. Sabret bu da geçer.

Çok delice bir tavırla küfretme niyetindeydim yazıya başlamadan önce. Hala bir çıkış yolu aramaktayım. Bilmem nasıl geçecek ama elbet geçecek. Güldüğümüz, eğlendiğimiz ve mutluyum dediğimiz günler olmuştu. Yine olabilir. O yüzden ben bir karar almalıyım.

Dünya’nın akış hızını yakalamak mümkün değil. Ve biz ne kadar dünya-lık peşinde koşarsak koşalım bir adım yaklaşamıyoruz. Belli ki bunu yapmamalıyız. Bizim asıl koşmamız gereken yol ve istikamet Allah’a doğru olandır. Biz Allah’a doğru gidersek dünya şöyle diyecek “hey dostum burdayım bana doğru koşmalısın”
Baktık biz onun sesine kulak asmıyoruz. Dünya bu sefer bizi yakalamak için var gücüyle peşimizden koşacak. Belki içindeki o ızdırabı bir yerlerde düşürecek.

Kimsenin yarını garanti altında değil insanların dünyasında. Yarın biz de olmayabiliriz belki de onlar olmayabilir. Ama yine de bir dua etmeliyiz. Hem kendimize hem başkalarına. Hem de başkaları bize dua etmeli. Kötü şeylerin, kötü insanların, velhasılı kötülüğün bir sonu gelsin diye. Tüm kötü şeylerin sonu gelmeli.